Odwiedź nas na Facebook!
POGONA.PL TV

ARTYKUŁY / Ogólne informacje / Niezbędna dieta

Prawidłowa dieta jest czynnikiem, bezpośrednio wpływającym na sukcesy w hodowli, ma znaczący wpływ na zdrowie i rozwój naszych podopiecznych. Agamy brodate są zwierzętami drapieżnymi, u których 60-70% diety powinien stanowić "żywy" pokarm , zaś 30-40% pokarm roślinny.

 

Należy pamiętać o tym, iż agamy brodate nie są wyspecjalizowane pod kątem pobierania określonego pożywienia. Dlatego też bardzo ważne jest dbanie o to, aby dieta naszych gadów była jak najbardziej urozmaicona, stale uzupełniana czymś nowym w zależności od pory roku.

 

MONODIETA - WADY

Może wystąpić brak zainteresowania podawanym pokarmem

Mogą pojawić się zaburzenia rozwoju gada spowodowane brakiem niezbędnych substancji organicznych

 

Komponując dietę dla naszych pupili musimy pamiętać o tym, że nikt nam nie poda dokładnej ilości pokarmu, jaką powinniśmy podawać zwierzakowi. Jest to sprawa indywidualna- każdy hodowca powinien sobie to sam wypracować idostosować ilość podawanego pożywienia do konkretnego osobnika. Warto jednak przy tym uwzględnić:

 

1. Wiek agamy


*Młodym osobnikom -  podajemy pokarm 1-2 razy dziennie

*Podrostki do 30 - 35 cm karmimy raz dziennie

*Agamom powyżej 35 cm podajemy pokarm co 2-3 dni.

Przy czym w przypadku braku zainteresowania pokarmem warto jest zrobić 1-2 dniową przerwę w karmieniu, w celu pobudzenia apetytów naszych podopiecznych.

2. Wielkość danego osobnika


*"Żywy" pokarm powinien być dostosowany do wielkości brodacza- nie powinien być większy niż głowa agamy (negatywnym skutkiem nie trzymania się powyżej zasady jest pojawienie się ryzyka zwrócenia pokarmu)

*Młode zazwyczaj nie chcą przyjmować pokarmu roślinnego, dopiero z czasem się do niego przekonują

 

3. Wagę danego osobnika


*Dorosłe agamy mają skłonności do tycia, dlatego też karmi się je rzadziej niż młodsze osobniki, na bieżąco kontrolując ich sylwetkę. Przykładami negatywnych konsekwencji otłuszczenia są: problemy z poruszaniem, zmniejszona płodność, kłopoty z polowaniem, skrócenie życia (Pamiętajmy o tym, że to, iż agama zjada zawsze z apetytem wszystko co jej podamy, niezależnie od ilości, nie znaczy, że jest to dla niej dobre i nie będzie miało późniejszych ujemnych konsekwencji).

 

*Agamy brodate, które są dziennymi zwierzętami, karminy gdy osiągną pełną gotowość do przyjmowania pokarmu- najlepiej 2-3 godziny po przebudzeniu, kiedy wygrzeją się pod promiennikami. Owady karmowe, które nie zostaną zjedzone, usuwamy na noc z terrarium, gdyż w przeciwnym razie mogą one wyrządzić krzywdę naszemu zwierzakowi i przeszkadzać mu w odpoczynku.

 

Kolejną rzeczą, o której każdy hodowca powinien pamiętać, jest utrzymywanie w czystości miseczek, w których podajemy agamom wodę do picia, larwy owadów i pokarm roślinny. Należy je myć regularnie i nie pozostawiać nie zjedzonych resztek pożywienia w terrarium. Wodę pitną należy wymieniać każdego dnia.

 

CHARAKTERYSTYKA POSZCZEGÓLNYCH POKARMÓW


ŻYWY POKARM


Pokarm "żywy" powinien stanowić 60-70% diety naszych podopiecznych. Wiąże się to z koniecznością zapewnienia sobie stałego dostępu do takiego pożywienia, o czym należy pamiętać przed zakupem agamy brodatej, jak i innego gada o podobnych preferencjach żywieniowych.

 

Obecnie w większych miastach coraz częściej można znaleźć sklepy zoologiczne oferujące w stałej sprzedaży różnorakie owady karmowe, oseski mysie, szczurze. Dodatkowo większość z nich posiada własne witryny internetowe, dzięki czemu terraryści z innych miejscowości mogą zamówić u nich wysyłkowo pożywienie dla swojego pupila. Innym sposobem jest zakup karmówki u prywatnych hodowców, którzy zazwyczaj wystawiają swoje oferty na terrarystycznych forach dyskusyjnych, bądź założenie własnej hodowli owadów karmowych.

 

Niezależnie od tego na jakie wyżej przedstawione rozwiązanie się zdecydujemy, zawsze będziemy musieli przynieść "żywy" pokarm do domu. Pojawia się wówczas niebezpieczeństwo ucieczki owadów i zasiedlenia ich do domostw ludzkich. Dlatego też dobrze jest wcześniej zaopatrzyć się w odpowiednio zabezpieczone pojemniki, w których w razie potrzeby będziemy mogli umieścić karmówkę. Do tego celu nadają się przykładowo stare akwaria, czy pojemniki z grubego plastiku, z odpowiednim przykryciem uniemożliwiającym ucieczkę.

 

Poniżej zostały scharakteryzowane najpopularniejsze z owadów karmowych, co może okazać się pomocne w skomponowaniu odpowiedniej diety dla agam brodatych.

 

Owady karmowe

 

Świerszcze

Świerszcze są jednymi z najpopularniejszych owadów karmowych, stanowią podstawę diety większości jaszczurek owadożernych. Jedną z ich największych zalet jest to, iż nie powodują one otłuszczenia zwierząt (zawierają tylko 17% tłuszczu, zaś ok. 65% stanowi białko).

W terrarystyce najczęściej hodowane i skarmiane są cztery gatunki świerszczy:
1) Świerszcz domowy (Acheta domestica)
2) Świerszcz kubański (Gryllus assimilis)
3) Świerszcz bananowy (Gryllodes sigillatus)
4) Świerszcz śródziemnomorski (Gryllus bimaculatus) - tego gatunku należy unikać ze względu na twardy i ciężkostrawny pancerz oraz agresywność.

Mącznik młynarek (Tenebrio monitor)

Mączniki mogą stanowić uzupełnienie diety gada, przy czym należy skarmiać osobniki białe, miękkie, zaraz po wylince.

Bardzo często pojawiającym się pytaniem u wielu terrarystów jest kwestia czy mączniki mogą stanowić podstawę diety u jaszczurek owadożernych. Odpowiedź na to pytanie jest negatywna, gdyż omawiane owady karmowe otoczone są chitynowym pancerzem, który jest słabo trawiony, co może doprowadzić ostatecznie do zatkania jelita. Ponadto w ciele mączników jest enzym utrudniający wchłanianie niektórych witamin (z grupy B), a ich wartość jako pokarmu jest ograniczona (zawierają 31% tłuszczu i 56% białka).

Przed podaniem mączników gadom, zaleca się wcześniejsze nakarmienie ich świeżymi warzywami, owocami, co znacznie zwiększa ich wartość odżywczą.

Drewnojady
(Zophobas morio)

Podobnie jak mączniki, mogą stanowić uzupełnienie diety gada, przy czym należy skarmiać tylko osobniki białe, miękkie, zaraz po wylince (dla pewności można jeszcze zgnieść główkę drewnojada).

Wartości odżywcze drewnojadów są znikome (mają ponad 55% tłuszczu, bardzo twardy chitynowy pancerz, co może spowodować wystąpienie podobnych komplikacji, jak przy nadmiernym skarmianiu stwardniałych mączników).

Szarańcza

Szarańcza zalicza się do owadów karmowych bardzo chętnie zjadanych przez agamy brodate. Stanowi dobre źródło białka dla jaszczurek owadożernych. Urozmaicona dieta szarańczy dodatkowo zwiększa jej wartości odżywcze.

W terrarystyce najczęściej hodowane i skarmiane są dwa gatunki szarańczy:
1) Szarańcza wędrowna (Locusta migratoria)
2) Szarańcza pustynna (Schistocerca gregaria)

Szarańcza może być podstawowym składnikiem diety agam.

Mole woskowe

Larwy moli woskowych są dobrym pokarmem dla agam, jednak podobnie do innych owadów karmowych tego typu nie mogą stanowić podstawy diety. Przed podaniem moli woskowych zwierzętom, należy bezwzględnie unieszkodliwić ich silne aparaty gębowe przez zmiażdżenie lub usunięcie główki - w przeciwnym wypadku mogą one uszkodzić przewód pokarmowy zwierzęcia.

Larwy moli woskowych zawierają 16% białka i 20% tłuszczu, natomiast ćmy tych owadów są znacznie uboższe w substancje odżywcze (nie pobierają pokarmu) z tego też powodu mogą być podawane jako czynnik zwiększający ruchliwość agam.

Karaczany

Zdrowo odżywione karaczany mają bardzo dużą wartość odżywczą i podobnie jak świerszcze mogą stanowić podstawę diety agam brodatych. Jednak z naszych doświadczeń wynika, że niektóre osobniki ciężko jest przekonać do tego typu pokarmu i zdecydowanie preferują świerszcze.

Jako karmę należy stosować małe gatunki karaczanów jak np.: 
1) Panchlora nivea (posiadają bardzo cienki pancerz)
2) Nauphoeta cinerea
3) Blaptica dubia

Większe gatunki karaczanów z rodzaju Blaberus czy Gromphadorhina można skarmiać ewentualnie zaraz po wylince. Duże osobniki tych gatunków ze względu na rozmiar oraz grubość pancerza, są bardzo kłopotliwym pokarmem - mogą doprowadzić do zaczopowania zwierzaka lub zostać zwrócone nawet przez dorosłe agamy.

Dorosłe muchy

Muchy nie mają praktycznie żadnych wartości odżywczych, dlatego też mogą być podawane tylko jako urozmaicenie diety. Ich zaletą jest to, iż uaktywniają one ruchowo agamki, które muszą się troszkę nabiegać, zanim je upolują.

Należy pamiętać jednak o tym, iż brodaczom nie skarmiamy much żyjących na wolności, gdyż są one nosicielami wielu chorób, bakterii, które mogą okazać się groźne dla naszych podopiecznych. Dorosłe osobniki hodujemy sami z larw, które można nabyć w sklepach wędkarskich, bądź niektórych sklepach zoologicznych.

Agamom (jak i innym gadom) nie należy podawać larw much, ponieważ nie giną one podczas połykania ich przez zwierzę. Poza tym odżywiają się one mięsem i często żerują na padlinie, czego konsekwencją jest to, iż żywa larwa przy pomocy aparatu gębowego może zacząć "zjadać gada od środka", próbując utorować sobie drogę na zewnątrz. Gady karmione takim pokarmem bardzo często padają w męczarniach. Takim pożywieniem można karmić jedynie zwierzęta trawiące pozaustrojowo, jak np. ptaszniki.

Pokarm łąkowy

Dieta oparta na pokarmie łąkowym jest zdecydowanie najzdrowsza i najlepiej odwzorowuje naturalne pożywienie zwierząt.

W sezonie wiosennym i letnim powinniśmy skarmiać jak najwięcej owadów zbieranych z czystych biologicznie łąk, nawet zupełnie rezygnując z pokarmu hodowlanego. Udowodnione zostało, że zwierzęta karmione pokarmem pochodzącym ze środowiska naturalnego znacznie rzadziej cierpią na schorzenia związane z niedoborem wapnia w organizmie i są dużo zdrowsze.

Przykłady najczęściej skarmianych owadów łąkowych:
- Świerszcz polny (Gryllus campestris)
- Pasikonik zielony (Tettigonia viridissima)
- Konik polny- brunatny (Chorthippus brunneus)
- Ślimak winniczek (Helix promatia)

Przy selekcji pokarmu łąkowego należy przestrzegać kilku zasad:
- nie wolno skarmiać owadów posiadających grube i twarde pancerze;
- absolutnie nie należy skarmiać owadów jadowitych jak np. pszczoły, osy, pluskwiaki;
- biedronki, niektóre krocionogi i bezskorupowe ślimaki (przykładowo pomrów wielki i błękitny), są zwierzętami zawierającymi substancje trujące, z tego też powodu należy odrzucać je podczas selekcji;
- nie wolno skarmiać gąsienic motyli i innych larw posiadających silne aparaty gębowe, co grozi uszkodzeniem przewodu pokarmowego agamy.

Przy łapaniu pokarmu łąkowego dobrze jest zaopatrzyć się w czerpak (długa siatka), który znacznie ułatwia i usprawnia zbieranie pożywienia . Zebrane owady wrzucamy do słoika, bądź innego wcześniej przygotowanego pojemnika z odpowiednią wentylacją, uniemożliwiającego jednocześnie ucieczkę koników czy świerszczy polnych.

Patyczaki

Stanowią one wartościowe uzupełnienie diety dla gadów, dzięki zawartości w przewodzie pokarmowych chlorofilu i prowitamin witaminy A- karotenów.

Oseski mysie (bądź innych gryzoni)

Oseski gryzoni stanowią kompletną karmę uzupełniającą dietę jaszczurek drapieżnych, ze względu na znaczną zawartość wapnia. Podawane jednak w zbyt dużych ilościach mogą powodować otłuszczenie gada, dlatego też należy skarmiać je agamom nie częściej niż 1-2 razy w miesiącu (częściej możemy podawać je jedynie samicą ciąży - nawet jest to wskazane).

Przed podaniem oseska musimy zastanowić się, czy brodacz osiągnął odpowiednią wielkość, aby poradzić sobie z tego typu pożywieniem. Co prawda w dużej mierze zależy to od indywidualnych cech danego osobnika, my trzymamy się jednak zasady, iż tego typu urozmaicenie diety dostają agamy, które osiągnęły co najmniej 35 cm.

Zdecydowanie odradzamy podawanie agamom brodatym dorosłych myszy, ze względu na to, iż mogą wyrządzić krzywdę naszemu zwierzakowi. Poza tym sam moment jedzenia i polowania na tego typu pożywienie z pewnością nie będzie miłym przeżyciem dla właściciela.

Gupiki (oraz inne małe rybki akwariowe)

Gupiki mogą być podawane brodaczom bardzo rzadko jako urozmaicenie pokarmowe.

Większość ryb zawiera substancję rozkładającą witaminę B1, dlatego należy je podawać sporadycznie.

 

POKARM MIĘSNY


Surowe mięso nie jest dobrym pokarmem dla agam brodatych - co prawda zawiera dużo białka, jednak jest ubogie w wiele substancji odżywczych, w tym wapń. Poza tym podawanie gadom tego typu pożywienia niesie ze sobą niebezpieczeństwo przeniesienia chorób i pasożytów z ubitego nosiciela (nieugotowane mięso drobiowe, jak i surowe jajka mogą być źródłem salmonelli).

 

W przypadku braku żywych owadów karmowych można podać agamie przykładowo kawałek serca drobiowego lub wołowego, polecamy jednak unikanie takich sytuacji z wyżej wymienionych powodów.

 

POKARMY SZTUCZNE


1) Pokarm w puszkach


*Ślimaki

*Koniki polne

*Mączniki

*Jedwabniki


Zalety i wady takiego pokarmu: 

Argumenty "Za"

Argumenty "Przeciw"

Pokarm ten stanowi dobre urozmaicone diety brodaczy, szczególnie jesienną, zimową porą

Pokarm ten nie może stanowić podstawy diety.

Cena jest przystępna

Po otworzeniu puszki, nie można jej przetrzymywać dłużej niż kilka dni w lodówce, gdyż pożywienie dosyć szybko się psuje

W przypadku, gdy zabraknie nam żywych owadów karmowych, możemy pójść do sklepu, kupić puszkę i nie martwić się o to, że zwierzak będzie głodny

Pokarm trzeba umiejętnie podawać gadom, wydzielać określone porcje (przykładowo- nie można na raz skarmić pół puszki ślimaków, gdyż grozi to rozwolnieniem)

Pokarm można trzymać kilka dni w lodówce- przy czym ze względu na dobre, szczelne opakowanie, nie czuć jest jego zapachu

Niektóre agamy mogą odmówić przyjmowania martwego pokarmu

Pożywienie jest zróżnicowane co do wielkości- znajdzie się coś zarówno dla młodych agamek (np. ślimaki), jak i dla dorosłych agam (np. koniki polne).

W przypadku, gdy ma się mniejszą ilość osobników, trzeba się liczyć z tym, iż nie skarmi się całej zawartości puszki i część trzeba będzie wyrzucić (ewentualnie zamrozić).

 

2) Suszone świerszcze, mączniki


Mogą być skarmiane agamom brodatym sporadycznie, jako urozmaicenie pokarmowe.

 

3) Granulat


Granulat może być podawany agamom brodatym jako dodatek do diety, szczególnie zimową, jesienną porą. Trzeba się jednak liczyć z tym, że nie wszystkie jaszczurki będą interesowały się tego typu pokarmem- wszystko zależy od indywidualnych cech danego osobnika.

 

Ze względu na to, iż pożywienie ma postać miękko-wilgotnej suchej karmy, nie należy do niego dodawać wody (gdy stanie się mokry, należy go wyjąć z terrarium i wymienić na nowy). Obecnie dostępne są na rynku dwa rodzaje granulatu- mniejszy przeznaczony dla młodych agam, podrostków oraz większy dla dorosłych osobników.

 

Pokarm roślinny powinien stanowić 30-40% diety agam brodatych. Należy jednak pamiętać o tym, że podawanie zielonej żywności w zbyt dużych ilościach może prowadzić do rozwolnienia co nie jest dobre dla gada, jak również jest mało przyjemne dla właściciela. 

 

Pokarm roślinny nie może pochodzić z miejsc, w których istnieje ryzyko zanieczyszczenia go ze strony ruchu ulicznego, przemysłu- dlatego też zbieramy rośliny rosnące w odległości minimum 300 metrów od ruchliwej ulicy.

 

Liście, kiełki, owoce, warzywa podajemy agamom (po uprzednim umyciu i pokrojeniu) w osobnej misce. Wskazane jest również wcześniejsze podsuszenie pokarmu w szczególności zioła, marchew czy trzykrotkę (zmniejsza to znacznie ryzyko wystąpienia rozwolnienia). 



Poniżej zostały wyszczególnione rośliny, warzywa, owoce, którą mogą być podawane agamom brodatym, co może okazać się pomocne w skomponowaniu odpowiedniej diety dla agam brodatych, zapewnienia jak największej ilości urozmaiceń.

 

Zielony Rośliny, owoce, warzywa przeznaczone do codziennego skarmiania
Biały Rośliny, owoce, warzywa, które powinny być skarmiane okazjonalnie
Niebieski Rośliny, owoce, warzywa, które powinny być skarmiane rzadko
Czerwony Rośliny, owoce, warzywa, które nigdy nie powinny być skarmiane!


  Ca:P Tłuszcz Błonnik Cukier Woda Proteiny Witaminy
Liście, pędy, kiełki
Trzykrotka              
Pasiatka zwisła              
Kwiaty, liście mniszka
lekarskiego (mlecz)
2,8:1 7% 3,5% 2,4% 86% 2,7% Duża zawartość wapnia i witaminy A
Bazylia 2,2:1 6% 3,9%   90% 2,5% Duża zawartość witaminy A
Kolendra 1,4:1 5% 2,8%   92% 2,1% Duża zawartość witaminy A
Melisa              
Mięta              
Lucerna (zarówno kiełki,
jak i dorosłe rośliny)
6,9:1            
Kwiaty, liście koniczyny              
Szczypiorek 1,6:1 7% 2,5%   91% 3,3% Duża zawartość witaminy C i A
Natka pietruszki 2,4:1 8% 3,3% 1,1% 88% 3,0% Duża zawartość witaminy C (13%) i witaminy A
Natka marchewki              
Koperek              
Rzeżucha 2:1 1% 5% 4% 95% 2,3% Duża zawartość witaminy C (4%) i witaminy A
Liście akacji (robinia akacjowa)              
Liście groszku              
Liście malin              
Liście truskawek              
Botwinka 3:1 1% 3,7%   92% 1,8% Duża zawartość witaminy A
Warzywa
Marchewka 1:1,7 5% 1.8% 6.6% 90% 8% Duża zawartość witaminy A
Ogórek 1:1,5 2% 7% 2,3% 97% 6%  
Zielony groszek 1:4,3 4% 5,1% 4,5% 79% 5,4%  
Kukurydza 1:13 1,0% 2,0% 5,4% 77% 2,6% Duża zawartość fosforu
Papryka słodka zielona 1:2 2% 1,8%   92% 9%  
Papryka słodka czerwona 1:2 2% 2,0%   92% 9% Duża zawartość witaminy A oraz witaminy C (19%)
Papryka słodka żółta 1:2,2 2% 9%   92% 1,0%  
Kalafior 1:2 2% 2,5% 2,2% 92% 2,0%  
Seler 1,6:1 1% 1,7% 1% 95% 8%  
Rzodkiewka 1:1 5% 1,6% 2,7% 95% 6%  
Pomidor 1:5 3% 1,1% 3% 94% 9%  
Szparagi 1:2,7 2% 2,1% 2% 92% 2,3%  
Fasola 1:1 1% 3,4%   90% 1,8%  
Brokuły 1:1,4 4% 3,0%   91% 3,0% Duża zawartość witaminy C (9%)
Kalarepa 1:2 3% 1,8% 3,9% 83% 1,5%  
Owoce
Jabłka 1:1.8 3% 1.9% 11.5% 85% 2%  
Gruszki 1:1 4% 2,4% 10,5% 84% 4%  
Banany 1:3,3 5% 2.4% 18.4% 74% 1,0% Duża zawartość fosforu
Winogrona 
(czerwone i zielone)
1,4:1 4% 1,0% 16% 81% 6%  
Figi              
Truskawki 1:1,4 4% 2,3% 5,7% 92% 6% Zawierają witaminę C
Maliny              
Arbuz 1:1 4% 5% 9% 92% 6%  
Śliwki 1:2,5 6% 1,5% 7,5% 85% 8%  
Brzoskwinie 1:2,4 1% 2,0% 8,7% 88% 7%  
Morele 1:1,4 4% 2,4% 9,3% 86% 1,4% Duża zawartość witaminy A
Nektarynki 1:3 5% 1,6% 8,5% 86% 9%  
Melon              
Grejpfrut 1,2:1 1% 0% 6,2% 91% 6% Duża zawartość witaminy C (4%)
Kiwi 1:1,5 4% 3,4% 9% 83% 1,0% Duża zawartość witaminy C (10%)
Ananas 1:1 4% 1,2% 12% 87% 4%  
Mango 1:1 3% 1,8% 14,8% 82% 5% Duża zawartość witaminy A
Papaja 5:1 1% 1,8% 5,9% 89% 6% Duża zawartość wapnia i duża zawartość witaminy C (6%)
Pomarańcze, 
mandarynki
1,4:1 2% 2,3%   88% 6% Duża zawartość witaminy C, mała zawartość witaminy A
Rośliny szkodliwe
Sałata              
Kapusta              
Szczaw              
Rabarbar [Toksyczny!] 6:1 2% 1,8% 9% 94% 9%  
Szpinak              
Konwalie              
Tojad              
Wilczełyko              
Bluszcz              
Awokado [Toksyczny!] 1:4 17,3% 4,9% 1% 73% 2,1%  
Zielone części roślin takich jak
ziemniaki, pomidory, papryki
             

 

Podawanie wszystkich bądź większości pozycji z wyżej wymienionej tabeli może okazać się dla większości hodowców uciążliwe i kosztowne, szczególnie zimową, jesienną porą. Dlatego polecamy zaopatrzenie się w kiełkownicę, która już od dawna wykorzystywana jest z powodzeniem przez posiadaczy legwanów zielonych. Dzięki temu urządzeniu będziemy mogli sami w domu siać kiełki co przyniesie korzyści zarówno dla zwierząt (zdrowy, urozmaicony pokarm), jak i hodowców.

 

Ponadto (oprócz roślin szkodliwych wymienionych w powyższej tabeli) nie należy agamom skarmiać nabiału (ser itp.), karmy dla psów i kotów, słodyczy. Lepiej nie szkodzić naszym zwierzakom skoro mamy taki wybór owadów karmowych i zieleniny.

 

WITAMINY I MINERAŁY


Naturalna dieta zwierząt żyjących na wolności jest o wiele bogatsza w składniki odżywcze niż pożywienie dostarczane gadom żyjących w terrariach. Dlatego też niezależnie od tego, jak bardzo będziemy urozmaicać dietę naszych podopiecznych, musimy dodatkowo wzbogacać pokarm w witaminy i minerały, które wpływają na stan zdrowia naszych pupili.

 

Znaczenie wybranych witamin

 

Witamina C

Zwiększa odporność organizmu zwierzęcia.

Witamina D3

Wytwarzana jest w skórze pod wpływem promieni UVB. Ma istotne znaczenie przy wchłaniania wapnia.

Witamina A

Konsekwencją braku jej w organizmie jest występowanie u gadów problemów ze skórą i oczami. Mogą także pojawić się kłopoty z zrzucaniem wylinki.

Przedawkowanie witaminy A uniemożliwia przyswajanie witaminy D3.

Witamina B1

Wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego.

Ryby zawierają substancję rozkładającą witaminę B1, dlatego też należy je podawać sporadycznie.

Witamina B complex

Niedobór powoduje problemy trawiennie, skórne (wolny wzrost, osłabienie mięśni, łuszczenie się skóry).

Witamina E

Wpływa znacząco na przyswajanie innych witamin.

Niedobór może powodować powikłania u ciężarnych samic.




Wapń (Ca) i fosfor (P)

Gady, jako kręgowce, dla właściwego rozwoju szkieletu potrzebują wapnia i fosforu dostarczanego w odpowiednich proporcjach. W przypadku, gdy dieta jaszczurki skomponowana jest nieprawidłowo (zawiera zbyt dużo fosforu w stosunku do wapnia), organizm zaczyna dążyć do ustabilizowania stosunku Ca:P, pobierając wapń m.in. z kości, co prowadzi do licznych powikłań, chorób (przykładowo MBD).

 

DAWKOWANIE WITAMIN, MINERAŁÓW


Obecnie terraryści mają szeroki wybór preparatów witaminowych dla gadów, które można nabyć w sklepach zoologicznych. Innym rozwiązaniem jest stosowanie witamin przeznaczonych dla ludzi, takich jak Vibovit (niektórzy uważają, że jest to nawet bezpieczniejsze od stosowania dostępnych w sklepach zoologicznych mieszanek witaminowych, gdyż witaminy przeznaczone dla ludzi mają dokładnie zbadany skład w odróżnieniu od gotowych preparatów przeznaczonych dla zwierząt).

 

Agamom brodatym oprócz mieszanek witaminowych podajemy także wapń. Doskonale sprawdza się w tym przypadku sepia, którą można kupić praktycznie w każdym sklepie zoologicznym (jest to szkielet wewnętrzny mątwy, stanowiący doskonałe źródło wapnia i fosforu dla gadów i płazów), jak również Calcium panthetonicum - do nabycia w aptekach. Dobrym rozwiązaniem jest łączenie obu tych źródeł wapnia razem.

 

Dawkując witaminy, wapń naszym agamom dobrze jest stosować się do poniższych zasad:

*Dorosłym, zdrowym, dobrze odżywionym agamom, mającym stały dostęp do promieni UVB, witaminy podajemy nie częściej niż 2 razy w tygodniu, natomiast wapń co 3-4 dzień

*Zwiększone dawki stosujemy u ciężarnych samic, jak również u maluchów będących w fazie intensywnego wzrostu

*Pamiętamy, iż przedawkowanie witamin, wapnia może być bardziej groźne niż ich niedobory! W takim wypadku należy niezwłocznie skonsultować się z weterynarzem!

 

Istnieje kilka sposobów podawania witamin, wapnia jaszczurkom. Najłatwiejszą i najpopularniejszą metodą jest obtoczenie owada karmowego w preparacie witaminowym. W przypadku jednak gdy agama nie będzie chciała zjeść takiego posiłku, można spróbować ukryć "dodatki" w ulubionym przysmaku gadziny, czy też wstrzyknąć witaminy w płynie do owada karmowego.